سفارش تبلیغ
صبا ویژن
کانون فرهنگی ام ابیها
یا صاحب الزمان

(به نام خدا)

شهدا امام زادگان عشقند، امام فرمود و چه زیبا توصیف کرد این عزیزشدگان نزد خدا را.

آری شهدا امام زاده اند و مزارشان، حرم و زیارت گاه عاشقان است. اینان مقامی کمتر از امام زادگان ندارند زیرا از مقربان الهی اند و نزد او "یُرزَقون" اند، از مقام شفاعت برخوردارند و اگر اعتقاد داشته باشیم در همین دنیا حاجت هم می دهند. از طرفی می توان کمی بهتر ارتباط برقرار کرد چون شاید در نظرمان ائمه و امام زادگان انسان هایی دور از دسترس باشند ولی می دانیم  شهید همان جوانی بود مثل من و رسیدن من به این مقام قرب الهی کاری دور از دسترس نیست...

بگذریم گاهی سری زدن به حرم این بزرگواران می تواند نکات نابی به تو بدهد مخصوصا اینکه غیر پنجشنبه باشد و تو با خیالی آسوده بر سر هر مزاری هر اندازه که بخواهی توقف کنی. در این میان چیزی که نظرم را جلب کرد دو مزار بود که در نوع خود می تواند کم نظیر باشد و آن مزار شهیده زن گمنام و شهیده زن مفقودالاثر.

چه زیبا بود این که در جنگ زنان پابه پای مردان بودند و چه زیباتر که در این راه چیزی از مردان کم نگذاشتند.

شهید بانو نرژا در سال 1322 در شهرستان لنگرود متولد شد. تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم ادامه داد؛ سپس شغل کمک بهیاری را انتخاب کرد و در بیمارستان شهدای تجریش مشغول به کار شد. پس از ازدواج، صاحب سه فرزند (دو دختر و یک پسر) شد.در روز 21 بهمن 1357 که اوج انقلاب بود و هرلحظه بر تعداد شهدا و مجروحین افزوده می شد، این شهید بزرگوار به همراه عده ای از پزشکان و پرستاران با تعدادی از مجروحین را از خیابان دماوند به بیمارستان تجریش انتقال دادند و در مرحله دوم در همین خیابان، آمبولانس آنها مورد اصابت گلوله قرار گرفت و در پی آن، پیوند با حضرت دوست را برگزید. این شهید عزیز که در حال کمک به مجروحان حادثه نیروی هوایی به شهادت رسید، در هنگام شهادت با داشتن سه فرزند، سرپرستی دو برادر و یک خواهر یتیم خود را نیز برعهده داشت.نثار روح بزرگش صلوات تقدیم نمایید

مریم فرهانیان این شهیده بزرگوار با اوج‌گیری مبارزات مردم در جریان انقلاب اسلامی در تظاهرات و راهپیمایی‌های مردمی علیه حکومت شاهنشاهی شرکت کرد و با پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی و تشکیل سپاه پاسداران به جمع این خیل عاشق پیوست و دوره‌های آموزشی را با موفقیت به پایان رساند.و با آغاز جنگ تحمیلی درشهر آبادان را ترک نکرد و دوشادوش برادران رزمنده به دفاع ازخاک کشورش پرداخت .شهیده مریم فرهانیان درسن 17 سالگی در بیمارستان امام خمینی (ره) آبادان مشغول امداد‌گری شد و به مدت سه سال به کار امدادگری و پرستاری از مجروحین جنگ در بیمارستان های مختلف آبادان ادامه داد که در این مدت یک بار به شدت زخمی شد و به اجبار در بیمارستان بستری شد وی کسی بود که زینب وار از برادران رزمنده مجروح پرستاری می کرد.مریم فرهانیان یکی از 18 نفر خواهران، امدادگران داوطلب بود که در زمان جنگ در بیمارستان طالقانی آبادان در قسمتهای مختلف، خالصانه خدمت کرد وی در تمام مدت عمر گرانبهایش با بیداری و هوشیاری سیاسی، دینی زندگی کرد

آیا آنان که این گونه عاشقانه در راه خدا به خدمت خلق می پردازند، نمی بایست از سوی دوست گلچین شوند و به وصال معبود نایل شوند. بی تردید شهادت جامه ای است که بر قامت این سرو قامتان ببریده اند.

به راستی اینان به کدامین گناه کشته شدند. آیا می شود روزی فرا رسد که ابرهای تیرگی و ظلمت از آسمان کنار رود و خورشید درخشان بر همه جا پرتور افکند و عدالت در همه جا برقرار گردد.

 

 

یادشان گرامی وراهشان پررهرو

 


 

یادداشت ثابت - دوشنبه 91/11/24 | 8:38 عصر | ریحانه نیکنامی | نظرات ()
درباره وبلاگ

آخرین مطالب
موضوعات وب
آرشیو مطالب
امکانات وب

استخاره آنلاین با قرآن کریم



کد ماوس



بازدید امروز: 4
بازدید دیروز: 15
کل بازدیدها: 8128